Van 18 tot 25 mei gingen we naar Kroatië in Zadar. En vuil dat we er werden! We waren met een groep van 14 deelnemers en 4 begeleiders, namen het vliegtuig en wil je meer weten? Lees dan verder onder de foto.

Met 3 verschillende taxi’s reden we naar de luchthaven van Charleroi. Eenmaal daar aangekomen waren we helemaal klaar voor het avontuur! Helemaal onopvallend waren we niet bij de securitycheck, maar we zijn er toch allemaal door mogen lopen. Onze vrijwilliger Jorden kwam ons daar ook tegemoet, na zijn vlucht uit Spanje. Klaar om op te stijgen! Voor enkele deelnemers was het de allereerste keer dat ze vlogen. Uit zelfbehoud stak ik alvast oordopjes in, deze bleken echter niet nodig, de vlucht verliep sereen en de vergezichten vanuit het vliegtuig waren veelbelovend. Eenmaal aangekomen gingen we met onze gehuurde busjes naar Zerava (op de ‘Z’ hoort een ^ maar dan omgekeerd, ik krijg het niet uit men toetsenbord getoverd), alwaar onze villa staat te pronken. Op de menu stond slasoep gevolgd door spaghetti. Gezien het late uur werden deze 2 gerechten gecombineerd en hernoemd naar ‘ramen’, ook lekker!

Op dinsdag kon onze vakantie echt beginnen met een ontbijt buiten aan het zwembad (net zoals alle andere maaltijden die we ook buiten nuttigden). ’s Ochtends bezochten we Nin met zijn Romeinse artefarcten en de kleinste kathedraal ter wereld. Oh ja, het dorp had ook heel wat souvenirs voor ons klaarliggen, kassa, kassa! In de namiddag reden we naar de rode rotsen op het eiland Vir. Goed voor een mooie wandeling en een eerste duik in het niet per sé heel warme zeewater. ’s Avonds konden we onder het genot van Italiaanse puree met plezier terugkijken op een eerste geslaagde dag.

Woensdag. Een bijzondere dag. Zo goed als iedereen ging Zadar old town bezoeken. Enkel Maja en ik hadden iets meer bijzonder op de planning staan. Met Anri en Griet van Kuca Bajlo hadden we een afspraak staan. Maja kon, net zoals een jaar eerder, opnieuw haar moeder ontmoeten. Dankjewel Griet en Anri om dit opnieuw mee mogelijk te maken! Nadien dronken we met de ganse groep een koffie of ander lekkers in Zadar en zochten we onze villa weer op. Tijd voor strand en snorkelen! Jammer genoeg hielden de vissen hun siësta of snorkelden we iets te enthousiast rond want we zagen enkel wat schelpen, de zon en wat onderwaterplanten. ’s Avonds toverde Jorden nog een lekker Kroatisch gerecht op basis van paprika uit zijn hoge hoed.

Donderdag = daguitstap. Op de planning: Krka waterfalls. We reden via Skradin wat betekende dat we per boot naar de Skradinski buk konden gaan, een geweldige plek met een overvloed aan watervallen. Vroeger kon je er in zwemmen, wat nu verboden is. Enkel de dieren mogen er doen en laten we ze willen. Zo zagen we een geweldige waterslang van wel circa 1m30 (een joekel voor een stadsjongen zoals ik), talloze kikkers en parende libellen. Met een kleine delegatie ondernamen we er ook een uitdagende wandeling waarbij er meer dan 1000 treden werden bedwongen. Op één uitschuiver na, geraakten we allemaal weer terug veilig op de boot voor onze terugvaart. De temperatuur, ik zou het haast vergeten, begon steeds meer toe te nemen. Na al dat watergeweld kregen we een lekkere bouillabaise van Dirk voorgeschoteld.

Op vrijdag was het de bedoeling om ’s ochtends wat rustig aan te doen, wat echter buiten het enthousiasme van Sapho was gerekend. Aquagym time! Zo, na die total body workout was het tijd voor een meer ontspannend ritueel, modderbaden! Op Queen’s beach smeerden we, of toch diegenen die dat zagen zitten, hun ganse lijf vol met modder. Voor het plezier of, zo wordt gezegd, voor een fantastisch gladde huid! Het moet gezegd, je huid voelt nadien lekker glad en zacht, maar de geur. Daar hebben we toch wat kilometers voor moeten zwemmen in de zee om daar vanaf te geraken…

Ook op zaterdag splitsten we even op, wat souvenirs opslaan, een ijsje eten, … Maja en ik gingen ondertussen wandelen met Mirjana, Griet en Anri. Daarbij participeerden we ook in een 3000-jaar oude traditie, de Barkajoli. In de namiddag ging er een groepje wandelen in het gebergte (Paklenica) en een ander groepje zocht het strand op, voor elk wat wils! ’s Avonds trakteerde Sapho ons op fantastische burgers, zeer geslaagd!

Zondag, de tijd vliegt. Maar, de streek heeft nog een laatste verrassing voor ons in petto! Pag, door mezelf omgedoopt tot slangeneiland. Hier komen namelijk heel wat slangen voor en vergeet niet dat Kroatië 16 slangensoorten (waarvan 3 dodelijke) herbergt. Desondanks zagen we geen enkele slang, wel een fantastisch mooie baai en pittersk dorp, een aanrader! In de namiddag ruimden we helaas al wat op, maar maakten ook plaats voor een intiem privé-concert. Met Mirjana, Griet en Anri als gasten. De lokale band wisselde Kroatische en Engelstalige liederen af, ontroerden ons, deden ons dansen en meezingen. Speciale vermelding voor Marina die de microfoon niet meer wenste te lossen en het optreden kaapte!

Maandag, wat moet je over een vertrekdag schrijven. Dat de groep fantastisch was, dat we elkaar allemaal nog graag terugzien, dat we er van hebben genoten, dat we de keuken van Dirk, Jorden en Sapho erg waardeerden, dat we nog niet naar huis wilden? Ja, dat allemaal, en ook dat de vertraagde vlucht daar niet echt een oplossing voor was. Het was héérlijk, bedankt allemaal!