Van 1 tot 8 juni gingen we met een dubbele missie op roadtrip naar Kroatië (Zadar). Ten eerste 12 deelnemers en 4 begeleiders een leuke vakantie laten beleven en ten tweede Marie herenigen met haar Kroatische moeder nadat ze 35 jaar geleden geadopteerd werd door een Belgisch koppel.
Met een witte en een zwarte bus reden we in 2 dagen naar Kroatië. Zondagochtend om 8u werd het officiële vertrekschot gegeven voor een rit van 1050km. Gezien iedereen nog wat zenuwachtig was werd er regelmatig gestopt voor een rook- en plaspauze. Helemaal op schema zaten we niet toen we pas om 23u in Gästehaus St Michael aankwamen. We trotseerden hagel, Waze omleidingen, pechstrookpitstops en opwinding. Gelukkig was deze lange rit al een uitstekende manier om elkaar wat beter te leren kennen en de kookkunsten van men schoonmoeder te showen. De volgende dag hadden we iets meer ruimte en minder stops nodig voor de resterende 500km. Eenmaal aangekomen aan onze villa vielen alle monden letterlijk open van verbazing, wat een luxe, wat een zwembad… De koffers waren nog niet leeggemaakt of de eerste bommetjes werden reeds gelanceerd. Ook de padrino had voor een lekkere bouillabaisse gezorgd waardoor we op het gemak aan het avondmaal konden beginnen.
Dinsdag dan. Een dag waar lang naar werd uitgekeken en waar veel druk op zat. Na 35 jaar gescheiden te zijn geweest van haar moeder ontmoette Marie opnieuw haar moeder. Wat onwennig, onwezenlijk, verdrietig, warm en zoveel meer niet te omschrijven andere gevoelens. Griet en Anri van B&B Kuca Bajlo organiseerden mee deze eerste ontmoeting en tolkten tussen moeder en dochter. De taal schoot tekort, maar de ogen spraken boekdelen…
Op woensdag verkenden we Nin. We troffen er heel wat Romeinse overblijfselen en de kleinste kathedraal ter wereld. Oh ja, er werd ook naarstig gezocht naar leuke souvenirs. In de namiddag reden we helemaal tot op de punt van het eiland Vir naar de Red stones met mooie rode kliffen. We waren echter gehaast want er wachtte ons een heilzaam bad. Een modderbad in Queen’s beach. Ooit ging de Kroatische koningin ons voor, maar vermoedelijk ging het er bij ons iets minder statig aan toe. Om er zeker van te zijn dat we geen heilzaam effect misten werd er even met modder naar elkaar gesmeten om alles goed te bedekken. Sommigen onder ons dachten echter dat ook lippen en tanden wat heilzaam effect konden gebruiken, niets is natuurlijk minder waar, gelukkig was er nog wat zout water om de monden mee te spoelen. Nadien, terug in onze villa, wachtte ons een, in Kroatië bekende zanger, op. Griet, Anri en de moeder van Marie vervoegden onze groep wat het begin was van een emotionele, bijzonder ontroerende avond. Zonder taal, maar met verbindende muziek…. Kippenvel en tranen. We brachten ook onze eigen performers mee, Sapho bedankt voor je mooie opvoering en Ronny bedankt voor zijn versie van de Strangers in the night.
Op donderdagochtend moesten we als groep even bekomen van alle emoties. Desondanks werd ons door Kristin een stevige aquagymsessie voorgeschoteld, waardoor we weer opgeladen waren voor de namiddag. Een bezoek aan het natuurpark Vransko Jezero. Een grote binnenlandse zee, een waar paradijs voor vogelspotters. We zagen een prachtige omgeving, genoten van het uitzicht op alle eilanden voor de kust van Kroatië, maar zagen enkel wat meeuwen. ‘s Avonds gingen we in Zadar chique uit eten en bezochten nadien de “Riva”. Flaneren op den boulevard, stil worden van het rustgevende zee-orgel en epileptische insulten uitlokken aan de zonnelichtkunstinstallatie.
Vrijdag, nog even wat tijd nemen om het historisch centrum van Zadar te leren kennen, getwijfel over het al dan niet laten zetten van een tattoo, terrasje doen, een gondeltochtje en wederom souvenirs inslaan. Op de laatste avond in onze villa werd er vooral gezwommen, al plannen gesmeed voor volgend jaar en helaas ook koffers ingepakt.
Waar de heenrit nog wat gespannen verliep was de terugrit, tot in Neutraubling (Duitsland) heel ontspannend. Muziek, meezingers, verhalen, … ‘s Avonds begaven we ons naar een lokaal Aziatisch restaurant, niet echt voorzien op een grote groep, maar wel heel smakelijk gegeten. Met een tekstje over onze trip en alle deelnemers, een ijsje en een laatavond-terrasje werd de vakantie officieel afgesloten. Op zondag restte ons meer muziek met vooral Don’t let me down (the Beatles) en Gas Gas Gas (Goran Bregoviç) en ook het afscheid… Bedankt aan alle deelnemers en vrijwilligers (Marleen, Kristin en Stijn) om er een geweldige vakantie van te maken!



















Inschrijven? Natuurlijk! Mail naar info@vzwbagage.be of bel naar Pieter Goedemé via 0484/979.085


