Geschreven door Rit, één van onze vrijwilligers en voor het eerst mee met BAGAGE

Zee-vakantie Bagage…

Voor ’t eerst mee als vrijwilliger op vakantie met Bagage: geen idee wat ik mag verwachten, behalve het idealisme van mijn zoon Jeroen over het vakantieproject voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. De week ervoor kennisgemaakt met Pieter, medeoprichter van de vzw. Tanguy (tweede vrijwilliger) en ik krijgen een overzicht van de planning en vooral heel veel goesting om er een geweldige vakantie van te maken! Pieter’s enthousiasme en professionaliteit werken aanstekelijk: een midweek aan zee in Nieuwpoort, Floréal. Een grote groep uit verschillende hoeken van Vlaanderen, mét eigen begeleiding. Ben benieuwd…

Na een eerste (eerlijk gezegd beetje onwennige) kennismaking met sommige vakantiegangers op het zonovergoten terras van Floréal, een eerste échte ijsbreker: dansavond! Het plezier en het uit-de-bol-mogen gaan, werken aanstekelijk en verbindend: we gaan ervoor!

Eerste verhalen ook over de kans om (voor sommigen voor ’t eerst) op vakantie te kunnen gaan, om een eigen studio of appartement te hebben in de Floréal, om een stukje vrijheid te ervaren, om de zee voor’t eerst te zien…Ik ben ontroerd en voel me wat beschaamd: wat zo vanzelfsprekend is voor de meesten van ons, is voor hen wellicht een eerste ervaring van te mogen zijn wie je bent en daarin aanvaard te worden: écht vakantie dus!

Het vakantieprogramma van Bagage zit superknap en geweldig creatief in elkaar: toffe keuzemogelijkheden genoeg, voor ‘elck wat wils’. En wie geen zin heeft om deel te nemen, ook oké: we zijn met vakantie, het is prachtig weer en er is vooral een gedeeld enthousiasme dat je niet vaak in groepsvakanties ziet!  Alles kan, niks moet. Genieten dus!

Alle keuzeactiviteiten vernoemen zou te ver gaan voor dit verslag maar ijsduiken, metaaldetectie, strandpetanque, zandsculpturen maken, frisbee-golf, prachtige avondwandeling mét ontroerend-mooie zonsondergang, klakkenbuisschieten, zeilinitiatie, vliegeren, cornhole-tornooi, stadszoektocht met go-carts…Het is allemaal even leuk en gevarieerd. En als dan de burgemeester van Nieuwpoort aankomt om de prijzen van de cornhole uit te reiken, is het plezier, de verwondering en de trots onbeschrijflijk!

Er zijn ook de stille momenten, waarin verhalen worden gedeeld, soms grappig, soms schrijnend, maar altijd een spiegel: ieder van ons draagt zijn of haar bagage met zich mee en de openhartigheid en eenvoud waarmee die gedeeld wordt, is voor mij vaak ontroerend.

Maar meer nog dan de uitzonderlijke organisatie van Bagage zal voor mij vooral ‘nederigheid’ bijblijven: het enthousiasme en de concentratie waarmee werd deelgenomen aan alle activiteiten, het plezier van een ijsje op de dijk, de zangeres op de tafel bij het laatste optreden van Floréal (én de uitpuilende ogen van onze vakantiegangers!), het zomaar genieten van kleine maar zo waardevolle dingen…dat zijn wij, begeleiders, ergens al lang verleerd. Dat hebben wij deze vakantie ook mogen terugvinden. Die nederigheid, dat genieten, die ontvankelijkheid…

Vooral weemoed dus, de laatste, wat melancholische ochtend waarin de opruim en de minigolf de vakantieweek afsluiten. En het afscheid: tranen, knuffels, oprechte dankbaarheid…

Een onbeschrijflijk mooie week waarop ik zoveel heb gekregen, bijgeleerd en ervaren. Waarop emoties als tornado’s binnenkwamen maar ook een veilig klankbord vonden. Waarin verbinding geen theorie was maar voelbaar aanwezig. Waarin het een eer was te mogen deelnemen aan het ongelooflijke project dat Bagage is.

Dankjewel iedereen voor deze intens-mooie week!