Tijdens onze zeevakantie logeerden we in de Ter Duinen te Nieuwpoort met 24 reizigers en 6 begeleiders.

Wel, dat was de moeite! Een behoorlijk grote groep om mee op weg te gaan, toch? Logistiek bleek het dan ook niet mogelijk om op voorhand al met de ganse groep bijeen te komen. Die eerste dag was dan ook behoorlijk spannend… Na een lekker broodje gingen we vol voor de kennismaking onder het toeziende oog van een warme zon. ’s Avonds gingen we, of toch met een deel van de groep, op verkenning naar Nieuwpoort-Bad, goed voor een wandeling van circa 5km. Onderweg passeerden we natuurlijk het strand, een levendig kunstwerk op de golfbreker, het reuzenrad, kilo’s zand en liters water en een gigantisch werk van Jan Fabre. In elk geval voldoende water voor een eerste duik voor een select aantal personen onder ons. Een eerste deel van de groep ging al terug naar ons verblijf, maar of dat nu korter wandelen was, dat zullen we nooit weten. Op dinsdag moesten we ’s ochtends iets rustiger aan doen om wat energie te sparen voor de namiddag. Een kleinere wandeling naar de Simliduinen deed ons hopen op een ontmoeting met de zeldzame rugstreeppad. Geen pad te vinden, maar wel enkel honderden slakken en andere insecten. Vanuit het uitzichtpunt konden we ook de ons beloofde pony’s niet terugvinden. Op de terugweg hadden we echter meer geluk en kruiste ons pad plots met 3 tamme pony’s! Genoeg gerust, snel eten, zingen voor de jarige Amandj, picknick maken en op naar Plopsaland, of voor de thuisblijvers een paardenshow. In Plopsaland werden de durvers van de genieters onderscheiden en werd menig persoon langs alle kanten door G-krachten aangemoedigd maaginhoud of loshangende onderdelen kwijt te spelen. Op een verdwenen ketting na, hielden we alles echter netjes op zijn plaats en moesten we ook onze belevenissen ’s avonds even een plaats geven. Woensdag waren we halfweg, maar veel tijd om uit te slapen werd ons niet gegund. De garnaalvissers van Oostduinkerke wachten praktisch voor niets of niemand. Een mooie gebeurtenis, tot ze echt op zoek gingen naar garnalen. Voor ons het teken om een terras op te gaan zoeken. In de namiddag scheen de zon, perfect voor een foto-doe-tocht met go-carts. Of het nu al dan niet een goed idee was (in het belang van de fototocht) om tijdens die tocht ook een ijsje te gaan eten weet ik niet, maar de bollen bij Oma’s ijs in Nieuwpoort mogen er wezen, zowel qua smaak al omvang! Voor de liefhebbers werd er ’s avonds een spelletjesavond gehouden. 4 op een rij, Rummikub, … Op donderdag mochten we ditmaal zingen voor de jarige Vinny! ’s Ochtends gingen we naar het Navigo visserijmuseum, een echte aanrader voor jong en oud…Terwijl we daar binnen waren kregen we een regenbui te verwerken, geen erg, als het maar tegen 14u30 droog zou zijn. En, jawel, om 14u30 genoten we van een stralende zon op het strand. De ijsberen onder ons plonsden zonder vrees in het water en genoten van de kracht van de golven. Nadien even opwarmen op een terrasje. Helaas voor de pannenkoekeneters, de meeuwen pikken ook graag hun graantje mee… Donderdagavond. Sommigen hielden zich daarvoor overdag wat koest om ’s avonds hun beste beentje voor te kunnen zetten. Op bezoek, het Alborea Klezmercollectief! Wat een melodieën en kunstenaars, tijd voor ritme, danspassen en een ontroerende improvisatie van Ronny, een van onze deelnemers. Onder menig opzwepend ritme gingen zelfs de twijfelaars overstag en volgenden hun benen richting de dansvloer… Vrijdag. Alweer de laatste dag van deze vakantie. Aan zee is het eigenlijk verplicht om aan minigolf te doen, daarom kon dit niet op ons programma ontbreken. Het moet gezegd, er waren een paar talenten te vinden onder ons. De absolute minimumscore van TC TipTop werd door Sapho verbroken, hulde aan haar slagen! Na het laatste middagmaal keerden we weer naar huis voor onze laatste belevenis, monsterfiles… Dank aan alle vrijwilligers en deelnemers voor deze heerlijke vakantie… Tot later?